Bugun...


Rana LİVKÖŞKEROĞLU

facebook-paylas
ERGENLİKTE EVDEN KAÇMA DAVRANIŞI
Tarih: 12-05-2021 22:14:00 Güncelleme: 12-05-2021 22:14:00


Ergenlik döneminde evden kaçma davranışının sebeplerini incelediğimizde çok keskin sınırlar olmadığını görürüz. Yani ebeveyn olarak ergen için gerekli tüm şartlar sağlanmış, sağlıklı aile ilişkileri kurulmuş olsa bile ergenlerin evden kaçma olasılıklarının sıfırlanamadığı görülmektedir. Çünkü bireyler bu gelişim döneminde hayali seyirci ve omnipotent düşünme biçimi hâkim olduğu için bana hiçbir şey olmaz şeklinde düşünerek evden kaçtıktan sonra başlarına gelebilecek olumsuz durumları kestiremezler; olası riskleri bilseler bile kendilerinin başına gelmeyeceğini düşünürler. Bu sebeple, ergen için sağlıklı bir ortam sağlanmış olsa bile evden kaçma olasılıkları hiç yoktur diyemeyiz.

 

 

Şimdi gelelim ergenlerde evden kaçmanın nedenlerine. Ergenlik dönemindeki bireyler, evde ve okulda maruz kaldıkları aşağılayıcı davranışlar, baskı, şiddet, taciz, huzursuzluk ve başarısızlık gibi durumlardan kurtulmak amacı ile kaçarlar. Sevilmediğini ve değer görmediğini düşünen birey, bunları bulabileceğini düşündüğü ortamlara girer.

 

 

Aileyle ilgili risk faktörlerine baktığımızda aile yaşantısındaki düzensizlikler, kardeşler arasında belirgin bir ayırımcılığın yapılması, çocuğun temel ihtiyaçlarının karşılanmaması da çocuğu dış çevreye yönlendirir. Bilinçsiz yapılan evliliklerin sonucunda çiftlerin birbirleriyle yaşadıkları problemler, alkol kullanımı, kumar bağımlılığı, ekonomik sıkıntılar, bakılabileceğinden fazla çocuk sahibi olma, ilgisiz ebeveyn tutumu gibi nedenler çocuğun bu problemler içinde boğulmasına neden olmaktadır ve çocuk bu durumda evden kaçarak bu gibi olumsuz durumlardan kurtulabileceğini düşünür. Böyle yaparak aynı zamanda ailesini de cezalandırmak, dikkatlerini çekmek ister.

 

 

Ailede sevgi ve saygının olmayışı, yani aile bireylerinin birbirine saygı göstermemesi, anne-baba arasındaki ilişkinin sevgi ve saygıya dayalı olmaması, anne-çocuk, anne-baba, baba-çocuk vb. bireyler arasında “BİZ” kavramının “BEN”e dönüşmesi ve bunun sonucunda oluşan bireycilik, “ben” merkezli düşüncedir. Keza, “ben” merkezli düşünce ve yaklaşım tarzı da birçok olumsuzlukların ortaya çıkmasına sebebiyet vermektedir.

 

 

Arkadaş çevresi oldukça kısıtlı olan, destek ve ilgi görmeyen yalnız çocuklarda da evden kaçma davranışları görülebilmektedir. Bu kişiler “Zaten kimsenin umurunda değilim, beni kimse sevmiyor.” gibi düşüncelere de sahip olarak olumsuz benlik algısına sahip olabilirler.  Okuldaki arkadaş grubunun da kaçmayı destekleyici tavırları, ergene cesaret ve haklılık payı vererek kişiyi evden kaçmaya yönlendirebilir.

 

 

Uzmanlarla yapılan görüşmelerden çıkarılan sonuca göre evden kaçan ergenlerin kaçma nedenlerinden birinin de iletişim yoksunluğu ve iletişim kopukluğu olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca ebeveynlerin veya aile bireylerinin ergenin yaşadığı buhran döneminde ortaya çıkabilecek durumların farkında olmaması ve gelişen “benliği”ni umursamadan yanlış davranış ve tutumlarda bulunması da ergenlerin evden kaçma nedenleri arasında gösterilmektedir. Özellikle de ergenlerin yalnız yaşama ve özgürlüğe can atma duygularının daha kabarık şekilde ortaya çıkması, ergenlerin ailelerinin kontrolünden farklı taraflara gidebilmelerine sebep olabilmektedir.

 

 

 

 

Kaynakça:

Allahverdiyeva, L. (2017). Ergenlerin evden kaçma nedenleri üzerine nitel bir  araştırma:Azerbaycan/Bakü örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul          Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Şimşek, D. (2013). Ergenlik döneminde çocukların evden kaçma nedenlerinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler          Enstitüsü, İstanbul.

 



Bu yazı 289 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
SON YORUMLANANLAR
  • HABERLER
  • VİDEOLAR
HABER ARŞİVİ
YAZARLAR

Web sitemize nasıl ulaştınız?


HABER ARA
Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YUKARI